Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Η γιορτή του Αγίου Αθανασίου

«Αι-Τανάσι γκιαλντί, ας γκιαλντί!»
(Ήρθε τ’Αη-Θανάση, ήρθε κι η άνοιξη!)





Γεννήθηκε το 296 μ.Χ. Έχει χαρακτηριστεί στύλος της Ορθοδοξίας και Μέγας Πατήρ της Ορθοδοξίας. 

Η μνήμη του τιμάται στις 18 Ιανουαρίου και στις 2 Μαΐου.
Σε ηλικία 25 ετών χειροτονήθηκε διάκονος από τον Επίσκοπο Αλεξανδρείας, Αλέξανδρο και σε ηλικία 33 ετών εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας.


Για να προστατευτούν οι άνθρωποι από κάθε είδους αρρώστια, ανήμερα της γιορτής του (στις 2 Μαΐου), αφού πάνε στη λειτουργία, μετά οργανώνουν γλέντι και χορεύουν. Στη Σύμη, έχουν συνδυάσει τη γιορτή με τον κλήδονα και οι νεαρές κοπέλες, για να μαντέψουν ποιον θα παντρευτούν ρίχνουν τον «κουκουμά», λέγοντας: «Αϊ-Θανάση, αφέντη μας, έλα στη γειτονιά μας».

Σε διάφορες αγροτικές περιοχές της Ελλάδας, συνηθίζεται αυτή τη μέρα να οργανώνουν πανηγύρια και να σφάζουν ένα βόδι ή πρόβατο, αφιερωμένο στον Άγιο, για την υγεία και την ευημερία ολόκληρης της κοινότητας.

Κάθε οικογένεια όμως, σφάζει έναν πετεινό για την υγεία των μελών της.
Ακόμη, εκείνη τη μέρα οι γυναίκες απέχουν από κάθε είδους δραστηριότητα, λένε είναι της Άσπρης, καθώς «τ’αγιο-Θανασού το’χουνε σε κακό να κάνουνε αρχή».

Πολλά νεκροταφεία έχουν το όνομα του Αγίου, τον έχουν συνδέσει με τον Χάρο. Γι’αυτό και όταν κάποιος είναι ετοιμοθάνατος, λένε πως «είναι για τον Αι-Θανάση».
Ίσως επειδή τον συνδέουν με το όνομά του: Αθανάσιος – αθάνατος (ή την παρετυμολογία του: Θανάσης – θνητός).





ΠΗΓΕΣ:

  1. Δημ. Λουκάτος: «Συμπληρωματικά του Χειμώνα και της Άνοιξης», Εκδ. Φιλιππότη, 1985
  1. Γεώργιος Μέγας: «Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας», Εκδ. «Εστία», 2001
  1. Γεώργιος Μέγας: «Ζητήματα ελληνικής λαογραφίας», Εκδ. Ακαδημία Αθηνών, 1939
  1. Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία: «Λαογραφία», 1957



ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ: